Informatie voor nieuwe eigenaren van Greyhounds, welke uit Spanje gered zijn, met betrekking tot de ziekte Leishmaniasis


De greyhoundrenbanen zijn gelegen langs de oosterse grens van Spanje waar Leishmaniasis heerst. Het is een ziekte welke veroorzaakt wordt door een parasiet, die verspreid wordt door de zandvlieg welke voorkomt in Spanje, Zuid Frankrijk en andere warme landen. Tekenen van de ziekte kunnen zijn:

Behandeling is door middel van injecties met Glucantime, waarvan de dosis varieert conform het afweerstoffengehalte. Een voorbeeld van de dosis zou kunnen zijn een dagelijkse injectie gedurende 5 dagen en daarna nog 5 injecties om de dag. In Spanje zijn veel hondeneigenaren vrij nonchalant over de ziekte en zij laten de geïnfecteerde honden een min of meer gewoon leven leiden, ze geven slechts een behandeling wanneer er symptomen optreden. Recentelijk zijn er uitgebreide behandelingen geweest met de gewone tabletten Allopurinol, welke de symptomen verminderen. Honden die opnieuw na behandeling getest zijn waren negatief.

Allopurinol is nuttig nadat een hond behandeld is met Glucantime, hier varieert de dosis per lichaams-gewicht. Bij de eerste tekenen van symptomen kan het bijvoorbeeld gedurende 1 tot 3 maanden gegeven worden. Sommige honden blijven de tabletten gedurende hun hele leven slikken zonder nadelige effecten.

In Noord-Europa zijn er veel mythes en angsten rondom de ziekte waar we er geen ervaring mee hebben. Ik ben zeer bezorgd over het probleem en heb geprobeerd zoveel mogelijk waarheids-getrouwe informatie te verzamelen.

De twee meest voorkomende laboratoria testen voor deze ziektes zijn:

Twee laboratoria, welke ik beide gebruikt heb in Barcelona, gebruiken de IFI test. Een van hen test 2500 honden per jaar. Het resultaat komt als een afweerstoffengehalte. Elk laboratorium heeft zijn eigen norm voor wat zij beschouwen als een positief resultaat. Dit wordt in een rapport beschreven. Grensgevallen worden geadviseerd opnieuw te testen binnen 1 tot 2 maanden om te zien of het gehalte gestegen is wat zou impliceren dat de ziekte wel of niet actief is.

De hond kan echter een lang leven leiden zonder ooit de ziekte te ontwikkelen. Alle honden in de betrokken gebieden in Spanje worden door de zandvlieg gebeten vroeg in hun leven en daarom zullen alle honden enige afweerstoffen in hun systeem hebben. Of de ziekte zich ontwikkeld of niet kan van hun immuniteitssysteem afhangen. Bijvoorbeeld het probleem met mensen met AIDS en zij die cortico-steroid hebben, ontwikkelt de ziekte zich terwijl de rest van de mensen in Spanje de ziekte nooit krijgen door een afdoende immuniteitssysteem. Het is te vergelijken met tbc. Misschien zijn we er al ooit mee geconfronteerd maar slechts dan wanneer ons immuniteitssysteem verzwakt is door slechte voeding, slechte behuizing en stress, kunnen wij bezwijken aan de ziekte die in ons sluimert.

De stress bij het verhuizen van honden weg van hun bekende omgeving kan een tijdelijke stress voor de hond zijn welke hopelijk teniet wordt gedaan door de goede voeding, veiligheid, genegenheid en comfort welke zij voor de eerste keer in hun leven zullen ontvangen. De honden die wij redden zullen zo hun immuniteit weer opbouwen.

De ELISA test is zeer gevoelig, té gevoelig om te besluiten om een hond te euthanaseren, omdat het de afweerstoffen altijd als een positieve uitslag zal tonen terwijl de hond de ziekte misschien nooit zal ontwikkelen. Het laat namelijk vroegere blootstelling aan de parasiet zien. ELISA testen kunnen in een dierenartsenkliniek worden gedaan waneer hij de benodigde apparatuur heeft terwijl de IFI test in een laboratorium moet geschieden.

Andere veel gestelde vragen

Is het overdraagbaar op mensen?

Er is geen geregistreerd geval van zo'n zaak. Een gespecialiseerd team welke de ziekte onderzocht, heeft in Corsica 25.000 honden behandeld, bloedmonsters genomen en de honden aangeraakt zonder verdere bescherming. Niemand werd geïnfecteerd.

Is het overdraagbaar op andere honden zonder de drager (de zandvlieg)?

Uitgebreid onderzoek heeft aangetoond dat vlooien en teken de ziekte niet over kunnen brengen. Er is een enkel geval bekend in Groot-Brittannië en dit lijkt uniek te zijn. Waarschijnlijk heeft de andere hond een wond gelikt van de hond met de ziekte. Ik wil vermelden dat ik in Groot-Brittannië een hond ken met volledig ontwikkeld Leishmaniasis welke met 12 andere honden samenwoont, waarbij géén van de andere honden de ziekte heeft ontwikkeld. Sinds de afgelopen 20 jaar zijn er vele duizenden honden geïmporteerd in Groot-Brittannië vanuit warme landen. Er zijn meer dan 70 quarantaine kennels in Groot-Brittannië, vele met wachtlijsten, en Leishmaniasis is een woord waar men nog nauwelijks van gehoord heeft.

Veel van deze informatie komt van:

Professor Robert Killick-Kendrick
Imperial College
University of London
Silwood Park
Ascot - Berkshire SL5 7PY tel. 01344-294267


                         Terug naar verzorging                                         Terug naar index